X
 |
درباره |
 |
مانند شبنمی بر، گلبرگهای میعاد یک شعر ز غم گرفتن، در قحطی شکفتن یک شکوه نامه از من، از خود به خود نوشتن اشکی به پاکی رود، جاری شد و بیاسود از تن خسته کم کرد، اما به درد افزود بغض شکسته بی باک، می ریخت بر تن خاک گذشته، اما در یاد، مونده یه شعر غمناک هر برگ یاد دردیست، هر سطر یاد اشکیست هر حرف نانوشته، یاد یه مرگ سمی است در هر کلام خسته، دریای غم نشسته این شعر خیسو بنگر، از غم من شکسته |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
||
|
|
نوشته های پیشین |
|
|
بهمن 1389 |
||
|
|
|
|
|
POWERED BY
BLOGFA.COM |
||
